0>>>CONCAT(CHAR(60),'/head',CHAR(62))
Online Consult
Testartikel

Testen van lagermateriaal testen

2026-11-16 14:04:42In Over ons

Testinformatie

Lagermateriaal testen omvat het laboratoriumonderzoek van de materialen waaruit lagers zijn vervaardigd, waaronder lagerstaal, keramische rollagematerialen, polymeren glijlagermaterialen, composietmaterialen en smeringsmaterialen. Deze materialen worden toegepast in tal van industrieën, zoals de automotive-industrie, de windenergiesector, de machinebouw, de lucht- en ruimtevaart, de spoorwegindustrie, de voedingsmiddelenindustrie en de medicale techniek. Overal waar roterende of lineair bewegende onderdelen moeten functioneren onder belasting, snelheid, temperatuur en agressieve omgevingen, is de kwaliteit van het lagermateriaal bepalend voor de levensduur en betrouwbaarheid van de complete assemble.

Het doel van lagermateriaal testen is tweeledig. Enerzijds moet worden geverifieerd of de chemische samenstelling, de microstructuur, de hardheid, de vermoeiingssterkte en de oppervlaktekwaliteit van het materiaal voldoen aan de ontwerpeisen en de relevante productnormen. Anderzijds moet worden onderzocht hoe het materiaal zich gedraagt onder werkomstandigheden, denk aan rollingsvermoeiing, slijtage, corrosie, vervorming bij verhoogde temperatuur en degradatie van smeermiddelen. Daarbij komen diverse technieken aan bod, zoals optische emissiespectrometrie voor de chemische analyse van staalsoorten, microhardheidsmeting volgens Vickers en Rockwell, metallografische microstructuuranalyse na het prepareren van polijstproeven, röntgendiffractie voor resterende spanningsmetingen, scanning elektronenmicroscopie met energiedispersieve spectroscopie voor breukvlakanalyse en fase-identificatie, tribologische proeven op pin-op-schijf en rollingsvermoeiingsbanken, evenals korrosieproeven in nevelkamers.

Een typisch testtraject voor lagermateriaal begint met de aanvraag en de opgave van de beoogde testitems, waarna de klant monstermateriaal aanlevert in de vorm van coupen, complete lagers, staafmateriaal of boorkernen. In het laboratorium wordt eerst de monsterhoudbaarheid en identificatie vastgelegd, gevolgd door chemische samenstellingsanalyse om de staalgraad of keramische samenstelling te bevestigen. Vervolgens worden mechanische proeven uitgevoerd, zoals trekproeven op genormaliseerde staafmonsters, hardheidsmetingen op geprepareerde dwarsdoorsneden en kerfslagproeven bij lage temperatuur. De microstructuur wordt beoordeeld op carbideverdeling, insluitsels, decarburisatie en ontbrandingsverschijnselen. Waar relevant volgen oppervlakte-analyse van coatingdikten, ruwheidsmetingen van loopbanen, dichtheids- en porositeitsbepaling van gesinterde materialen en tribologische slijtageproeven onder gedefinieerde belasting en glijraalsnelheid. De kernparameters die in vrijwel elk lagermateriaaltraject terugkeren zijn chemische samenstelling, hardheid, microstructuur, treksterkte, slijtage-weerstand, corrosiebestendigheid en resterende spanning.

Voor keramische lagermaterialen, zoals siliciumnitride en zirkoniumoxide, komen daar specifieke items bij zoals dichtheid, kruipbreuksterkte, kollokvastheid en breuktaaiheid, omdat deze eigenschappen het gedrag onder rollingsbelasting bepalen. Voor polymere en composiete glijlagermaterialen zijn de vochtabsorptie, de drukkruipweerstand, de pv-waarde en het wrijvingscoëfficiëntgedrag onder verschillende smeertoestanden doorslaggevend. Voor gietijzeren en bronzen lagermaterialen tellen vooral de grafietstructuur, de samenstelling van de bronzen legering en de oliehoudendheid van poröse structuren. Door deze verschillen in materiaalgroepen wordt bij lagermateriaal testen altijd een op het producttype toegespitst testprogramma opgesteld.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt lagermateriaal testen in het laboratorium?

De doorlooptijd bedraagt doorgaans 7 tot 15 werkdagen, afhankelijk van het aantal testitems en het type monster. Chemische analyse en hardheidsmetingen kunnen vaak binnen een week worden afgerond, terwijl rollingsvermoeiingsproeven, kruipproeven en temperatuurblootstellingen vanwege hun lange proefduur een langere doorlooptijd vragen. Bij een gecombineerd programma van samenstelling, mechanica, microstructuur en tribologie wordt een gefaseerde oplevering toegepast, waarbij eerst de snelle items worden gerapporteerd.

Wat kost lagermateriaal testen?

De kosten worden bepaald door het aantal testitems, het aantal monsters en de benodigde proefduur. Een beperkt programma met chemische analyse en hardheid is aanzienlijk voordeliger dan een volledig traject met vermoeiingsproeven en elektronenmicroscopisch onderzoek. Op basis van de opgegeven materiaalsoort, de gewenste items en de monsterhoeveelheid kan een engineer een concrete offerte opstellen met een uiteenzetting per testitem.

Welke testitems zijn bij lagermateriaal testen inbegrepen en hoeveel monster moet worden aangeleverd?

De omvang van het testprogramma hangt af van het producttype en de toepasselijke productnormen. Voor gehard lagerstaal omvat het standaardprogramma chemische samenstelling, hardheid, microstructuur, insluitels en decarburisie, aangevuld met trek- en kerfslagproeven indien staafmateriaal beschikbaar is. Voor keramische materialen staan dichtheid, breuktaaiheid en hardheid centraal en voor polymere glijlagermaterialen vochtabsorptie, drukkruip en wrijvingsgedrag. Voor de meeste materiaalanalyses is 100 tot 500 gram monstermateriaal toereikend, voor trekproeven zijn aparte proefstafafmetingen nodig en voor vermoeiings- of tribologische bankproeven worden coups of complete lagers volgens tekening aangeleverd.

Waarom is de insluitelsinhoud van lagerstaal zo bepalend voor de levensduur?

Niet-metaal insluitels zoals oxiden en sulfiden werken als spanningsconcentratiepunten in het loopvlak. Onder wisselende rollingsbelasting ontstaan rond deze insluitels microscopische scheurtjes die uitgroeien tot pitting en uiteindelijk tot uitval van het lager leiden. Een metaallografische insluitelsbeoordeling met beeldanalyse geeft inzicht in het type, de grootte en de verdeling van deze insluitels, zodat materiaal uit verschillende productiecharges kan worden vergeleken en kritische partijen kunnen worden gesignaleerd vóór verwerking tot lagers.

lagermateriaal testen Toepassingsscenario's

In de windenergie-industrie worden de hoofd- en pitchlagers van een windturbine blootgesteld aan extreme wisselbelastingen, zwerflasten en een ontwerplevensduur van twintig jaar en langer. Hier is lagermateriaal testen gericht op case-hardening staal met verificatie van de hardingsdiepte, de retentied austenietfractie, de insluitelsklasse en de restspanningstoestand van het loopvlak. Omdat vervanging van een hoofdlager in een gondel een kostbare operatie is, worden materiaalpartijen vooraf uitgebreid geselecteerd en worden monsters uit gefabriceerde ringen metallografisch onderzocht op bandvorming en carbideverdeling.

In de automotive-industrie draait het om crankas-, drijfstang- en versnellingsbaklagers die miljoenen belastingscycli moeten doorstaan onder wisselende temperatuur en smeermiddelconditie. Naast de klassieke materiaalanalyse van aluminium-tin laagmateriaal en 100Cr6 walsdelen richt het onderzoek zich op de hechting van de meerlaagse lageropbouw, de dikte van de overlay, de samenstelling van de bronzen tussenlaag en het gedrag van het smeeroliepakket bij verbrandingsproducten. Bij veldschade wordt de breukvlak- en laagopbouwanalyse gebruikt om vast te stellen of het falen op materiaal-, montagetechnische of smeertechnische oorzaak berust.

In de voedingsmiddelen- en medicale industrie worden roestvaste en hybride keramische lagers toegepast waar vocht, reinigingsmiddelen en hogedrukreiniging een rol spelen. De testbehoeften liggen daarbij op de korrosieweerstand van AISI 440C en 316 materiaal na blootstelling aan reinigingsmiddelen, de dichtheid en porositeitsklasse van keramische kogels en het druk- en temperatuurgedrag van drooglopende polytetrafluoretheen en polyetheretherketon voeringen. Voor machines die reinigbaar moeten zijn, wordt daarnaast de oppervlakteruwheid gemeten, omdat gladde oppervlakken aanslag van micro-organismen beperken.

In de zware industrie, zoals staalwalsen, cementovens en krachtcentrales, worden walslagers en gestuwde glijlagertjes belast met statische lasten tot honderden tonnen. Lagermateriaal testen richt zich hier op de witmetaal- en bronslegeringssamenstelling, de hardheid en kruipweerstand bij bedrijfstemperatuur, de oliehoudendheid van poröse structuren en de hechting van thermisch gespoten wolfraamcarbide-lagen op rollen. Bij stilstand en trillingen van langzaam roterende installaties is het vastroesten van loopvlakken een bekend fenomeen, waartoe slijtageproeven met stilstandsintervallen en korrosieproeven in gewassen omgeving worden uitgevoerd om materiaalkeuzes te onderbouwen.

lagermateriaal testen Testitems

  • Chemische samenstelling: bepaling van koolstof, chroom, mangaan, silicium, nikkel, molybdeen en zwavel om de staalgraad te verifiëren en verontreinigingen op te sporen.
  • Hardheid volgens Rockwell C: maat voor de doorhardheid van gehard lagerstaal, doorgaans beoordeeld in het bereik van 58 tot 65 HRC.
  • Vickershardheid metingen van kleine belasting: gebruikt voor hardheidsdiepteprofielen van geharde lagen en coatings op loopoppervlakken.
  • Oppervlaktehardheid na temperbehandeling: onthult of de temperingstemperatuur en -duur het gewenste evenwicht tussen hardheid en taaiheid hebben opgeleverd.
  • Microstructuuranalyse: beoordeling van carbideverdeling, korrelgrootte, bandvorming en retentied austenietgehalte in gehard staal.
  • Insluitelsanalyse: telling en classificatie van non-metallic insluitsels zoals sulfiden, aluminaten en silicaten die de vermoeiingslevensduur van loopbanen beperken.
  • Decarburisatie-dieptebepaling: vaststellen van de koolstofverlieszone aan het oppervlak na warmtebehandeling, die de hardheid en uitputtingsweerstand reduceert.
  • Treksterkte en rekgrens: karakteriseren van de statische sterkte van lagermateriaal op genormaliseerde proefstaven.
  • Kerfslagwaarde: bepalen van de taaiheid van lagerstaal bij lage temperatuur voor toepassingen in koude klimaten en koelinstallaties.
  • Rollingsvermoeiingssterkte: levensduurproeven op lagerbanken waarbij belasting, toerental en temperatuur worden gevarieerd tot pitting optreedt.
  • Slijtageweerstand via pin-op-schijf proef: kwantificeren van materiaalverlies en wrijvingscoëfficiënt onder gedefinieerde contactdruk.
  • Drukproef op glijlagervoeringen: bepalen van de maximale oppervlaktelasting en kruipgedrag bij verboden temperatuur.
  • Breuktaaiheid voor keramische materialen: bepalen van de kritische spanningintensiteitsfactor die scheurgroei in keramische kogels beheerst.
  • Dichtheidsbepaling van keramiek en gesinterd materiaal: aanwijzing voor porositeitsniveau dat smering en sterkte beïnvloedt.
  • Korrosiegedrag in zoutnevelomgeving: meten van roestvorming op loopoppervlakken en het verlies van oppervlaktekwaliteit na blootstelling.
  • Spanningscorrosiegedrag: onderzoek naar scheurvorming van gehard lagerstaal in combinatie met vocht en chloorionen.
  • Restspanningsmeting met röntgendiffractie: vaststellen van drukspanningen in de oppervlaktelaag die de vermoeiingslevensduur verlengen.
  • Coatingdikte en hechting: meten van gespoten en damplaagdikten en beoordelen van hechtsterkte bij kratsproeven en verbrijzelingsproeven.
  • Oppervlakteruwheid van loopbanen: meten van Ra- en Rz-waarden die het smeergedrag en het geluidsniveau van het lager bepalen.
  • Maatnauwkeurigheid en vormafwijking: bepalen van rondheid, cilindriciteit en maatafwijkingen van ringen en rollen na productie.
  • Vochtabsorptie van polymere lagermaterialen: vaststellen van zwelling en mate van verlies op passing in vochtige omgeving.
  • Thermische degradatie van smeermiddelen: meten van zuurgetal, viscositeitsverandering en oxidatieproducten in gebruikte vetten en oliën.
  • Pv-grens van drooglopende materialen: bepalen van het product van druk en glijraalsnelheid waarbij het polymeer materiaal begint te verliezen.
  • Moegedrag bij temperatuurschommeling: vaststellen van thermische uitzettingscoëfficiënt en het verschil in uitzetting tussen lager en as.
  • Metaallografische beoordeling van witmetaal en aluminium-tin lagen: bepalen van de verdeling van de zachte fase die de inloop- en smeerbaarheid verzorgt.
  • Breukvlakanalyse met elektronenmicroscopie: vaststellen van het falingsmechanisme van een uitgevallen lager om de oorzaak van schade te diagnosticeren.

Testscope

  • Doorhard lagerstaal van het type 100Cr6 (1.3505) voor kogel- en rollagers, veel gebruikt in versnellingsbakken en elektromotoren.
  • Oppervlaktegehard case-hardening lagerstaal van het type 17NiCrMo7-6 (1.6657) voor grotere walslagers met hoge schokbelasting.
  • Gehard staal van het type 100CrMnSi6-4 (1.3539) voor zwaar belaste rollagers in staalwalsinstallaties.
  • Roestvast lagerstaal van het type X102CrMo17 (1.3543, AISI 440C) voor corrosiebestendige lagers in chemisch agressieve omgevingen.
  • Roestvast staal AISI 316 en AISI 431 voor lagers in voedselverwerkende en maritieme toepassingen.
  • Hoogtemperatuurstaal van het type X80MoCrV42-16 (M50) voor vliegtuiglagers die tot ongeveer 315 graden Celsius werken.
  • Snelsnijdstaal met hoge chroom- en vanadiumgehalten voor duurlijners bij hoge omtreksnelheden.
  • Siliciumnitride keramische kogels en ringen voor hybride lagers in hoofdspindels en hoogtoerige machines.
  • Zirkoniumoxide lageronderdelen voor apparaten waar magnetische en elektrische isolatie vereist is.
  • Aluminiumoxide keramische lagercomponenten voor pompen in de chemische industrie.
  • Siliciumcarbide glijlagermaterialen voor onderwaterpompen en roerwerkinstallaties.
  • Bronzen glijlagermaterialen zoals CuSn10 en CuAl10Ni5Fe4 voor zwaar belaste langzaam roterende assen.
  • Poröus brons en poröus ijzer voor zelfsmerende lagers gedrenkt in olie.
  • Witmetaal lagermaterialen op basis van tin- en loodbasismetalen voor stoomturbines en grote dieselmotoren.
  • Aluminium-tin laagmaterialen voor crankas- en drijfstanglagers in verbrandingsmotoren.
  • Polytetrafluoretheen glijlagervoeringen met vulstoffen voor drooglopende constructies.
  • Polyoxymethylene en polyamide lagerbussen voor kleinmechanische toepassingen en geleidingselementen.
  • Polyetheretherketon composiet lagermaterialen met koolstofvezel- en grafietvulling voor offshore- en luchtvaarttoepassingen.
  • Gietijzer met nodulair grafiet voor gestuwde lagerblokken in zware machinebouw.
  • Thermisch gespoten coatings op loopbanen, waaronder wolfraamcarbide-cobalt en chroomcarbide-nikkelchroomlagen.
  • Hardchroom gecoate en nitraat-behandelde oppervlakken van lagerhouse en as onderdelen.
  • Fysisch damplaag-coatings op lagerstaal voor verbetering van slijtagegedrag in gereedschapsmachines.
  • Smeermaterialen voor lagers, waaronder lithiumzepenvetten, calciumsulfonaatvetten, polyurea-vetten en synthetische basisoliën.
  • Vaste smeerstoffen zoals molybdeendisulfide en grafiet voor hoogtemperatuur- en vacuümtoepassingen.
  • Glijlagecomposieten met stalen rug, tussenlaag en polytetrafluoretheen-wrijvingslaag voor bruglagers en zware constructies.
  • Fiber-geweven glijlagertape met acryl hars voor trillingsgedempte ophangingen.

Samenvatting

Lagermateriaal testen beslaat de chemische, mechanische, microstructurele en tribologische beoordeling van lagerstaal, keramiek, polymeren, composieten, bronzen, witmetaal en smeermaterialen voor de volledige breedte van industriële toepassingen. De doorlooptijd bedraagt doorgaans 7 tot 15 werkdagen, afhankelijk van het aantal testitems en het type monster, en het testprogramma wordt per materiaalsoort en productnorm samengesteld in overleg met de klant.

Gerelateerde tests

Send us your samples, keep the certainty.

Ingenieurs online van 8:00 tot 20:00 (GMT+8), AI-ondersteuning 24/7; rapporten doorgaans binnen 7-15 werkdagen.

Adres: Room 118, 1st Floor, Building 1, No. 8 Hangfeng Road, Fengtai District, Beijing, China · Google Maps